Арабин върви през пустинята, а петнадесет метра пред него жена му. По пътя го среща, друг негов сънародник. Спира го и го пита:
- Абе Талеб, защо жена ти върви пред теб?!! Нашата религия изповядва точно обратното. Жената да върви, по стъпките на мъжа си - зад него!
- Офффф, братко мой, когато са писали корана не са били измислени противопехотните мини.
Примрял от глад човечец се свлякъл под едно дърво в гората и с последни сили започнал да се моли на дядо господ:
- Господи, пусни ми едно парченце месо, моля ти се бе господи.
И хоп отгоре паднало парче месо.
Учудил се човекът, но го изял и се замолил втори път. Отново Господ се смилил. Така три-четири пъти, докато не погледнал нагоре. Що да види?
Един прокажен седнал на дървото и хвърлял части от тялото си - "Обича ме, не ме обича, обича ме, не ме обича..."