Младо девойче, току-що завършило средното си образование, се явява на кандидат-студентски изпит. Излизат резултатите, оценката е положителна, но минава първо, второ, трето класиране - момичето не е прието. И понеже имала огромно желание да бъде студентка, девойката отишла при ректора на университета и това-онова, това-онова - преспала с него и я приели.След време момичето срешнало своя бивша учителка. Щастлива от срещата, учителката я заразпитвала:
- Как си? Какво правиш? Приеха ли те?
- Приеха ме, госпожо, вече съм студентка по право!
- Браво! С какво те приеха? Нали се подготвяше с история и право?
- Не, не. С френски, госпожо, с френски ме приеха.
Едно време на автогарата в Пловдив имаше кантар, но който можеше всеки да се претегли срещу монета от 5 ст. Качваш се, пускаш монетата и кантарът започва да щрака-щрака-щрака. По някое време ти пуска розово картонче с напечатано на него теглото ти.
Веднъж се качила особено дебела лелека. Кантарът започнал да щрака, както обикновено, но на издаденото розово картонче пишело: "Слезте веднага от кантара! Качвайте се един по един!"